Τρεις μήνες με 3.480 δράσεις για παιδιά και εφήβους σε 140 βιβλιοθήκες

Καλοκαιρινή εκστρατεία του Future Library για τρίτη χρονιά. Με το σύνθημα «Ό,τι σκέφτεσαι σκέψου το αντίθετο!» θα φιλοξενηθούν σε 140 δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες σε όλη τη χώρα 3.480 δράσεις για παιδιά και εφήβους. Τρεις μήνες, ως τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αφηγήσεις, παντομίμα, πειράματα, κυνήγι χαμένου θησαυρού, μουσικά και εικαστικά εργαστήρια, ταξινομήσεις μέσα στη βιβλιοθήκη, ανταλλακτικά παζάρια, παιχνίδια μνήμης και παρατηρητικότητας, εργαστήρια κατασκευών και φωτογραφίας και χαρτογραφήσεις κ.ά.

DOWNLOAD: 14 βιβλία για το καλοκαίρι

Συγκεντρώσαμε βιβλία που αγαπάμε ή που θέλουμε να διαβάσουμε και τα φέρνουμε στις οθόνες μας για ανάγνωση τα τεμπέλικα απογεύματα. Τα πολυσέλιδα διαβάζονται ιδανικά σ’ ένα tablet. Τα μικρότερα μπορείτε να τα τυπώσετε. [Πηγή: www.doctv.gr]

Ενα φεστιβάλ με πενάκι και σκαπάνη

Κόμικς, ιστορική μελέτη, αρχαιολογική έρευνα και Ελλάδα. Πώς συνδυάζονται όλα αυτά; Οι απαντήσεις στο φεστιβάλ κόμικς «Με Πενάκι και Σκαπάνη», που θα πραγματοποιηθεί στις 4, 5 και 6 Ιουλίου στο πανέμορφο κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στο Θησείο.

Λίθοι, Πλίνθοι, Κέραμοι και… Κόμικς - http://www.efsyn.gr/

Εκθέσεις με τη συμμετοχή δεκάδων δημιουργών κόμικς, ομιλίες και συζητήσεις, σεμινάρια και εργαστήρια για παιδιά διερευνούν την αμφίδρομη και μακραίωνη σχέση της ένατης τέχνης με την Αρχαιολογία και την Ιστορία…
Μπορεί το φεστιβάλ κόμικς της Βαβέλ να έχασε τα τελευταία χρόνια την περιοδικότητά του, αν και οι διοργανωτές του υπόσχονται ότι θα επιστρέψει στην καλλιτεχνική ατζέντα της πόλης, η ετήσια διοργάνωση ωστόσο του φεστιβάλ Comicdom καθώς και πολλά ακόμα μικρά και μεγάλα happenings, εκθέσεις, ομιλίες, συζητήσεις, παρουσιάσεις αναπληρώνουν το κενό.

Αρθούρος Ρεμπώ «Ν’ αδράξω την αλήθεια μέσα σε μια ψυχή και σ’ ένα σώμα»

Γράφει: Βαγγέλης Τζικούδη - http://www.toperiodiko.gr

 Ζούμε και πεθαίνουμε εντελώς διαφορετικά απ’ ότι θα θέλαμε, χωρίς ελπίδα οποιασδήποτε ανταμοιβής… Ευτυχώς που αυτή η ζωή είναι η μόνη, και που μόνο αυτό είναι σίγουρο»

Η περίπτωση του Αρθούρου Ρεμπώ είναι ιδιάζουσα στα λογοτεχνικά χρονικά. Δε συμβαίνει συχνά ένας άνθρωπος, ένα παιδί είκοσι χρονών για την ακρίβεια, να επηρεάζει με τόσο κρίσιμο τρόπο τη σύγχρονη ποίηση, και μάλιστα έχοντας παραγάγει ένα τόσο μικρό σε έκταση έργο. Ηγέτης του συμβολισμού; Θεμελιωτής του μοντερνισμού; Ποιητής της εξέγερσης; Καταραμένος ποιητής; Δεν έχει καμία σημασία: ο Αρθούρος Ρεμπώ ανήκει στη χορεία των μεγάλων.

Το παρακάτω κείμενο καταγράφει τα γεγονότα της ζωής του, την οποία η σιωπή ορίζει και τέμνει σε δυο μέρη. Το πρώτο αφορά στον επαναστατημένο έφηβο, τον αναρχικό ποιητή, το «βρέφος των Μουσών», και το δεύτερο στον ταξιδευτή, τον «άνθρωπο με τις φτερωτές πατούσες», τον μεθοδικό και φιλόδοξο έμπορο στην Αφρική. «Εγώ είναι ένας άλλος», θα γράψει άλλωστε κι ο ίδιος.

Αθήνα πίσω από τη σπασμένη βιτρίνα-Το ταγκό της Νεφέλης

 του Μωχάμεντ Μπεν Γκούζι - http://www.hitandrun.gr

Και δεν μου λες, όνειρα έκανες όταν ήσουν μικρή;… την ρώτησα και άναψα το τσιγάρο μου.
Όλοι κάνουμε όνειρα, εγώ γιατί να μην έχω ένα; μου απαντά κοιτώντας με στα μάτια. Ακόμα το κυνηγάς; την ρώτησα τώρα με ενθουσιασμό. Αυτή, δεν ξέρω, το πήρε στραβά, θυμωμένη γύρισε και με μου είπε: Εννοείς κάτι;
Όχι, όχι. Απλά κάποιοι τα παρατάμε, παραδινόμαστε, δικαιολογήθηκα.
Εγώ δεν είμαι σαν αυτούς μου λέει. Εγώ ακόμα αυτό θέλω. Ότι και να κάνω δεν είναι ντροπή, αρκεί να φτάσω μια μέρα στους στόχους μου.
Και ποιό είναι το όνειρο σου την ξαναρώτησα σβήνοντας το τσιγάρο για να πάρει αποκλειστικά αυτή τη προσοχή μου.
Πάντα ήθελα να γίνω τραγουδίστρια. Όχι καμία σκύλου με τα βυζιά έξω. Ποιοτική. Να τραγουδώ Χάρις Αλεξίου, να κάνω συναυλίες για τα φτωχά παιδιά του κόσμου, να κάνω ένα παιδί, και ένα υιοθετήσω άλλο ένα.

Περισσότερα από κάθε χρονιά τα αντιρατσιστικά φεστιβάλ!

Τα Αντιρατσιστικά Φεστιβάλ είναι και φέτος εδώ, περισσότερα από κάθε άλλη χρονιά για να σπάσουν τα σύνορα που χωρίζουν τους ανθρώπους. Για να μοιραστούν και να συζητήσουν όλα αυτά που μας ενώνουν. Για να δούμε όλοι μαζί μια παράσταση που να μιλά την ίδια γλώσσα και να αναφέρεται στις ανάγκες και στα όνειρα κάθε ανθρώπου. Αλλά και για να «ανοίξουν» όλοι μαζί τους γευστικούς τους ορίζοντες δοκιμάζοντας πολυεθνικές γεύσεις και να γνωρίσουν την παράδοση των γειτόνων τους μέσα από τους χορούς και τα τραγούδια τους.

Κριστόφ Κισλόφσκι, ένας αυθεντικός κινηματογραφιστής

Tvxs Αφιέρωμα

 Ο Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieslowski), υπήρξε μία από τις κυρίαρχες κινηματογραφικές μορφές του Ευρωπαϊκού αλλά και του Παγκόσμιου Κινηματογράφου. Γεννημένος στις 27 Ιουνίου του 1941 στη Βαρσοβία, υπήρξε ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και μαέστρος της έβδομης τέχνης την οποία και υπηρέτησε με δημιουργική συνέπεια. Μέσα από τις ταινίες του, ο Κισλόφσκι κατάφερε αφενός να στηρίξει τον δισυπόστατο χαρακτήρα της ανθρώπινης ψυχής και αφετέρου, να σχολιάσει μοναδικά τις άπειρες δυνατότητες της ανθρώπινης ύπαρξης.

Στη σύντομη, αλλά πλούσια σε κινηματογραφικό έργο ζωή του, ο Κριστόφ Κισλόφσκι διερεύνησε σε βάθος το εύθραυστο τοπίο της ανθρώπινης ύπαρξης, κύριο τροφοδότη της ηθικής προβληματικής και της φιλοσοφικής διάστασης, που διατρέχουν όλο το έργο του.

Ιστορική αναδρομή στο αμερικάνικο εργατικό τραγούδι

του Μιχάλη Παπαμακάριου (*)
αναδημοσίευση από τον Εργατικό Αγώνα

Εκατό χρόνια πέρασαν από τη σφαγή του Ludlow και εβδομήντα χρόνια από το τραγούδι του Woody Guthrie για το ίδιο γεγονός. Η επέτειος αυτή και η σύμπτωσή της μέσα σε ένα δεκαήμερο με την επέτειο της εφετινής εργατικής πρωτομαγιάς, αποτέλεσαν την αφορμή για να γραφτούν οι γραμμές που ακολουθούν, στις οποίες καταπιανόμαστε με το σάουντρακ αυτών των γεγονότων, δηλαδή με το αμερικανικό εργατικό και συνδικαλιστικό τραγούδι και το σημαντικό του ρόλο συνολικά στην εξέλιξη του αμερικανικού λαϊκού τραγουδιού.
Το θέμα αυτό δίνει και μια απάντηση στην άποψη που υποστηρίζει ότι το στρατευμένο τραγούδι, ή, αλλιώς, η οργανική ένταξη της τέχνης στο εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν οδηγεί σε  καλλιτεχνικού επιπέδου δημιουργία. Εννοείται ότι κάθε είδους στρατευμένη δημιουργία δεν είναι και καλλιτεχνικά αξιόλογη, πολλές φορές μπορεί να είναι απλά δημαγωγική. Άλλο αυτό κι άλλο η άποψη ότι η στράτευση «σκοτώνει το τραγούδι» και την τέχνη γενικότερα. Όσοι υποστηρίζουν αυτό, ερμηνεύουν επιλεκτικά την ιστορία των λαϊκών πολιτισμών και  αναφέρονται μάλλον σε  καρικατούρες πολιτικής τέχνης.

Η κρυμμένη πορνογραφική συλλογή της Σοβιετικής Ενωσης

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες συλλογές βιβλίων πορνογραφικού περιεχομένου σε όλο τον κόσμο. Και το πιο περίεργο; Δεν είναι καν σύγχρονη, αλλά ανάγεται στην εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, όταν η νομενκλατούρα της εποχής εκείνης έψαχνε ένα… απάγκιο λιμάνι για να εναποθέσει τις τολμηρότερες φαντασιώσεις της.

Κι αν στην πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ το σεξ περιβαλλόταν από μια αύρα ταμπού, έρχεται τώρα ο ένατος όροφος της Κρατικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας, στη Μόσχα, να ρίξει φως στο σκοτάδι: εκεί βρίσκονται καλά κρυμμένα πάνω από 12.000 βιβλία πορνογραφικού περιεχομένου απ' όλο τον κόσμο.

Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ: Το πρόγραμμα των συναυλιών

Κατεβάστε δωρεάν 15 βιβλία του Κορνήλιου Καστοριάδη

Βιβλιοθήκη Κορνήλιου Καστοριάδη

(Πατώντας το εικονίδιο για να κατεβάσετε τα παρακάτω βιβλία θα σας ζητηθεί Όνομα χρήστη και Κωδικός πρόσβασης. Πληκτρολογήστε revolution - revolution  αντίστοιχα και κατεβάστε ελεύθερα το ηλεκτρονικό αρχείο ή, ανοίξτε το με Αdobe Αcrobat για να το διαβάσετε).

Αν έχετε πρόβλημα στο κατέβασμα επισκεφτείτε απευθείας το occupygr.com για να βρείτε όλα τα βιβλία.

Κορνήλιος Καστοριάδης-Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας 
Κορνήλιος Καστοριάδης-Σπάνιο υλικό και συνεντεύξεις
Κορνήλιος Καστοριάδης-Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας

Κορνήλιος Καστοριάδης-Ελληνική Δημοκρατία
Κορνήλιος Καστοριάδης-Κον Μπεντίτ-Από την οικολογία στην αυτονομία
Κορνήλιος Καστοριάδης-Τα σταυροδρόμα του λαβυρίνθου
Κορνήλιος Καστοριάδης-Η άνοδος της ασημαντότητας
Κορνήλιος Καστοριάδης-Θρυμματισμένος κόσμος
Κορνήλιος Καστοριάδης: Η Κοινωνική Μεταβολή ως Δημιουργία
Κορνήλιος Καστοριάδης - Εκφραστικά μέσα της ποιήσεως
10 συνεντεύξεις του Κορνήλιου Καστοριάδη
Κορνήλιος Καστοριάδης – Η άνοδος της ασημαντότητας
Αφιέρωµα στον Κορνήλιο Καστοριάδη
Κορνήλιος Καστοριάδης – Αυτοδιαχείριση και Ιεραρχία .pdf
Αυτοδιαχείριση και Ιεραρχία - σελ.220-1 .jpg

Ο Θεόδωρος Λασκαρίδης αποκτά μορφή

http://sarantakos.wordpress.com/

Το σημερινό σημείωμα το γράφω με πολλή συγκίνηση έστω κι αν καταλαβαίνω ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν τη συμμερίζονται και πολλοί, ίσως και κανείς άλλος. Με τον Θεόδωρο Λασκαρίδη ασχολούμαι εδώ και αρκετά χρόνια, και έχω γράψει πολλές φορές και στο ιστολόγιο, τόσο πριν όσο και μετά την κυκλοφορία του βιβλίου “Το φονικό μοιραίο βόλι” στο οποίο συγκέντρωσα όσα λογοτεχνικά κείμενα του Θ. Λασκαρίδη μπόρεσα να βρω. Επειδή όμως μπορεί το σημερινό σημείωμα να το διαβάζουν κάποιοι που δεν έχουν διαβάσει τα προηγούμενα άρθρα, θα κάνω μια (όχι και τόσο) σύντομη ανασκόπηση πριν περάσω στην αιτία που μου προκαλεί συγκίνηση.
Η ενασχόλησή μου άρχισε πριν από έξι περίπου χρόνια, όταν, διαβάζοντας μια μελέτη του Μ. Μ. Παπαϊωάννου για την αντιπολεμική λογοτεχνία και τον Κ. Βάρναλη, έπεσα πάνω στο εξής απόσπασμα: “Ο Θ. Λασκαρίδης, ο νεαρός αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη, που αυτοκτόνησε πάνω στα εικοσιέξι του χρόνια, με τα μικρά ωραία αντιπολεμικά του διηγήματα, τα δημοσιευμένα με το ψευδώνυμο Σλαβέικοφ“.

Μανόλης Αναγνωστάκης "Ποιητής με πολιτική συνείδηση"

Ένας από τους κορυφαίους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Ποιητής με πολιτική συνείδηση, φυλακίστηκε και καταδικάσθηκε σε θάνατο για τις ιδέες του και χαρακτηρίστηκε ως ο «ποιητής της ήττας», καθώς με τους στίχους του εξέφρασε τη διάψευση των οραμάτων της Αριστεράς. Το ποιητικό του έργο καθόρισε την ομάδα των στρατευμένων ποιητών της μεταπολεμικής ποίησης.
Ο Μανόλης Αναγνωστάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 9 Μαρτίου του 1925. Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε ως ακτινολόγος στη Βιέννη (1955-1956). Άσκησε το επάγγελμα του ακτινολόγου στη Θεσσαλονίκη και το 1978 μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Πήρε μέρος στην Αντίσταση ως στέλεχος της ΕΠΟΝ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για την πολιτική του δράση στο φοιτητικό κίνημα φυλακίστηκε στο διάστημα 1948-1951, ενώ το 1949 καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο.

Ζαν Πωλ Σαρτρ, ο άνθρωπος που όρισε τη διανόηση του 20ου αιώνα

Στις 21 Ιουνίου του 1905, έρχεται στον κόσμο ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Ζαν Πωλ Σαρτρ. «Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να ζει ελεύθερος», υποστήριζε και ίσως, τελικά, ο μόνος «περιορισμός» που είχε ο ίδιος  στη ζωή του ήταν η απεγνωσμένη ανάγκη να πράττει και να σκέφτεται χωρίς συμβιβασμούς και όρια.

«Χάνσελ και Γκρέτελ», δείτε την απαγορευμένη ταινία του Tim Burton

Το 1983 ο Tim Burton στο ξεκίνημά του συνεργάστηκε με το Disney Channel σε μια διασκευή για το κλασσικό παραμύθι του Αντερσον.
Η Disney, πρόβαλε την ταινία το βράδυ της αποκριάς το 1983, αλλά οι μέτοχοι φρίκαραν με την σκοτεινή βερσιόν του Burton και απαγόρευσαν την οποιαδήποτε δημόσια προβολή της ταινίας.

Ευτυχώς κάποιος το έγραψε στο βίντεο εκείνο το βράδι και το ανέβασε πριν λίγες μέρες στο γιουτιουμπ.

Πηγή  http://www.hitandrun.gr

Στο φως άγνωστα ποιήματα του Νερούδα

Ως την πιο σημαντική ανακάλυψη στα ισπανικά γράμματα τα τελευταία χρόνια χαιρέτισαν τα ισπανικά μέσα την είδηση ότι εντοπίστηκαν 20 αδημοσίευτα ποιήματα του χιλιανού Πάμπλο Νερούδα, ανάμεσα σε κούτες και άλλα χειρόγραφά του από μέλη του «Ιδρύματος Πάμπλο Νερούδα», στη Χιλή. Πρόκειται για έργα της περιόδου του '50 και του ΄60 και αναμένεται να εκδοθούν φέτος στη Λατινική Αμερική και το 2015 στην Ισπανία.Όπως πιστοποιήθηκε από το "Ίδρυμα Πάμπλο Νερούδα"  πρόκειται για αυθεντικά έργα του βραβευμένου με Νομπέλ ποιητή. Έξι από αυτά έχουν ως θέμα τους την αγάπη. Τα μόνα έργα που κυκλοφόρησαν μετά το θάνατό του το Σεπτέμβριο του 1973 ήταν μια συλλογή ποιημάτων (το 1980) η οποία είχε γραφεί κατά τη διάρκεια της νεανικής του περιόδου και μια συλλογή ποιημάτων από την εφηβεία του, που κυκλοφόρησε το 1996.

Η άγνωστη βιογραφία του Μάνου Χατζιδάκι

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το άγνωστο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι, που γράφτηκε το 1980 στη Μελβούρνη και δημοσιεύει η ομογενειακή εφημερίδα «Νέος Κόσμος».
Είναι το άρθρο «Βιογραφικό σε πρώτο προσωπικό», το οποίο δημοσιεύεται με την ευκαιρία της συμπλήρωσης, στις 15 Ιουνίου, 20 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη.
Στο κείμενο μπορείτε να διαπιστώστε τον ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητο χαρακτήρα του μεγάλου μας Μάνου Χατζιδάκι.
Αυτούσιο το κείμενο:

Ιάσων Λειδινός: Η αέναη ποιητική διαπλοκή του ιδιωτικού με το δημόσιο. Του Δ. Χλωπτσιούδη

Τον Θέμη Δημητρακόπουλο τον έχουμε γνωρίσει κάτω από διάφορες ιδιότητες. Ενεργός πολίτης και πολιτικός, μαχητικός οικολόγος και φιλόζωος, μουσικός και ποιητής. Είναι ένας γνήσιος εκφραστής της πολιτικοποιημένης ποιητικής γενιάς της Μεταπολίτευσης που αφηγείται ποιητικά τις δικές της αγωνίες και τους φόβους της για το κοινωνικό και υπαρξιακό παρόν και μέλλον.
Ήδη μετρά τρεις ποιητικές συλλογές με το ετερώνυμο Ιάσων Λειδινός κρατώντας το ληξιαρχικό του όνομα μόνο για την αρθρογραφία και τον επικαιρικό πολιτικό σχολιασμό. Το ποιητικό επώνυμο (Λειδινός) κατάγεται από το αρχαίο διονυσιακό/σατυρικό έθιμο με έντονο συμβολικό και φαλλικό χαρακτήρα για το τέλος του καλοκαιριού, ένα μήνα πριν τη φθινοπωρινή ισημερία. Συμβολίζει το θάνατο και την ανάσταση της φύσης. Ο Ιάσονας είναι ο αγωνιώδης αναζητητής του ουτοπικού χρυσόμαλλου δέρατος.

Ρίτα Αμπατζή 1914 – 1969

Κορυφαία τραγουδίστρια του δημοτικού, λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού, το αντίπαλο δέος της Ρόζας Εσκενάζυ. Γεννήθηκε το 1914 στη Σμύρνη και ήταν αδελφή της Σοφίας Καρύβαλη, η οποία για να κάνει καριέρα άλλαξε επώνυμο.
Η Ρίτα Αμπατζή μεγάλωσε στη Σμύρνη και το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ήρθε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα της με ρεμπέτικα στο Κέντρο «Πεταλούδα» στο Φάληρο. Αργότερα στράφηκε στο δημοτικό τραγούδι και για πολλά χρόνια εμφανιζόταν στην «Αράχωβα» (Πλατεία Καραϊσκάκη), ενώ ταξίδεψε και στις ΗΠΑ.

"Μια Ιστορία των Ιστοριών" του Τζον Μπάροου:

Η “ιστορία της ιστορίας” ή αλλιώς – ο ακριβής τίτλος – “Μια Ιστορία των Ιστοριών” του Τζον Μπάροου (εκδόσεις ΤΟΠΟΣ, 2014) φέρεται να αρνείται την όποια υποβλητική βάση στο “παιχνίδι της σκέψης”, μοιάζει να είναι μια πρόταση σκέψης της ιστορίας (από τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη ως τον 20^ο   αιώνα), κινούμενη μέσα από τις γραμμές της, αρνούμενη με το όποιο συγγραφικό πείσμα της αναλογεί να είναι στατική. 

Το νέο μουσικό στέκι της πόλης

Πάνω από 30.000 τίτλοι βρίσκονται ήδη τοποθετημένοι στο νέο κατάστημα, τριών επιπέδων που άνοιξε ο ΙΑΝΟS στην Αθήνα, στο γνωστό σημείο της Σταδίου 24.

Πρόκειται για τον Μουσικό Ιανό, το νέο μουσικό στέκι της πόλης, για μυημένους μουσικόφιλους αλλά και για νέους εξερευνητές του απέραντου αυτού κόσμου.Το σύνολο της ελληνικής και ξένης δισκογραφίας, βινύλια, συλλεκτικές εκδόσεις, μουσικά βιβλία, DVD και όλα τα απαραίτητα μουσικά gadgets για τους λάτρεις της μουσικής.

Η πρώτη εργασία του Μάνου Χατζιδάκι για το ρεμπέτικο τραγούδι.

Η διάλεξη δόθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1949, στο Θέατρο Τέχνης.

EΡΜΗΝEΙΑ ΚΑΙ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ (PEΜΠΕΤIKΟ)

Θα ήθελα προκαταβολικά να σας πληροφορήσω, πως μ’ όλη μου την καλή διάθεση, δεν είμαι σε θέση να πω, ούτε καινούργια πράγματα, ούτε κι όσα μιλήσω απόψε να τα δώσω με σοφία. Θα προσπαθήσω όμως κι όσο μπορώ πιο καλά, να σας μεταδώσω αυτό που με κάνει να ζω και να βλέπω την αξία του μέχρι σήμερα περιφερόμενου λαϊκού σκοπού της πόλης.
Τώρα αν τούτη η πανηγυριώτικη ομιλία για το ρεμπέτικο, γινόταν πριν δυο χρόνια, ίσως να ΄χε κάπως διαφορετικό χαρακτήρα, δηλαδή να ΄ταν, πιο μεροληπτική –μπορούμε να πούμε – και συγχρόνως πιο ενθουσιαστική για το θησαυρό που κλείνουν οι ρυθμοί του ζεϊμπέκικου και του χασάπικου. Δεν θα μπορούσαμε ίσως να ξεφύγουμε από τη γοητεία του γυαλένιου ήχου ενός μπουζουκιού για να κοιτάξουμε το θέμα μας στη ρίζα του κι ακόμη να μείνουμε όσο χρειάζεται ψυχροί κι αντικειμενικοί για μια τέτοια δουλειά. 

Ο ασυμβίβαστος Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Tvxs Αφιέρωμα

Ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της μεταπολεμικής περιόδου στη Γερμανία, ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (Rainer Werner Fassbinder) έφυγε στις 10 Ιουνίου του 1982 σε ηλικία μόλις 37 χρονών. Ο υπερδραστήριος καλλιτέχνης, θα καταφέρει μέσα σε μόλις 13 χρόνια να σκηνοθετήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους, ένα απίστευτο όσο και ακατάρριπτο ρεκόρ στην ιστορία της έβδομης τέχνης. Μαζί με τους Βιμ Βέντερς (Wim Wenders) και Βέρνερ Χέρτζογκ (Werner Herzog) θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος για το ιδιαίτερο σημαντικό κινηματογραφικό ρεύμα που θα δημιουργηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και θα φέρει την επωνυμία: Νέος Γερμανικός Κινηματογράφος.

 

Τζαζ φεστιβάλ ...τσέπης με μεγάλα ονόματα

Το πρώτο Loft της Αθήνας, το lof του 4ου ορόφου της οδού Κολωνού 12-14 στο Μεταξουργείου, που φιλοξένησε το παλαιότερο στούντιο ηχογραφήσεων στην πόλη, το "Μουσική και Μουσικοί", αντοίγει τις πόρτες και πάλι ύστερα από 30 χρόνια για να φιλοξενήσει σήμερα, το Σάββατο και την Κυριακή (9μ.μ.), το "Loft Jazz Festival", ένα μουσικό φεστιβάλ τσέπης εμπνευσμένο από την ιδιαίτερη ιστορία του χώρου, με γνωστά ελληνικά τζάζ σχήματα της τζαζ, αλλά και ποίηση, περφόρμανς, εικαστικά και εκλεκτή καλεσμένη την Μαρία Φαραντούρη.

Γ. Σεφέρης: Ο τόπος αυτός που μας εξευτελίζει

«Ό,τι από την Ελλάδα μ’ εμποδίζει να σκεφτώ τον Ελληνισμό, ας καταστραφεί». Ο Έλληνας ποιητής γράφει σαν να είναι σήμερα.
Γιώργος Σεφέρης, Μέρες (αποσπάσματα)
Αύγουστος 1936. Αίγινα, οικία Φλώρου
Όσο προχωρεί ο καιρός και τα γεγονότα, ζω ολοένα με το εντονότατο συναίσθημα πως δεν είμαστε στην Ελλάδα, πως αυτό το κατασκεύασμα που τόσο σπουδαίοι και ποικίλοι απεικονίζουν καθημερινά δεν είναι ο τόπος μας αλλά ένας εφιάλτης με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, γεμάτα μια πολύ βαριά νοσταλγία. Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. Ωστόσο νομίζω πως αυτό το συναίσθημα, συνειδητό ή όχι — αδιάφορο, χαραχτηρίζει όσους από τους ανθρώπους μας των εκατό τόσων τελευταίων χρόνων αξίζει να τους λογαριάσει κανείς. Οι μεγάλοι κολυμπητάδες, που αγωνίστηκαν, όσο κρατούσαν τα μπράτσα τους, να φτάσουν και να ιδούνε από πιο κοντά αυτό το σκληρό νησί του Αιόλου, την άλλη Ελλάδα.
[πηγή: Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Γ΄. 16 Απρίλη 1934 - 14 Δεκέμβρη 1940, Ίκαρος, Αθήνα 1984, σ. 33]
* * *
Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου [1938]. Αθήνα
Ο τόπος αυτός που μας πληγώνει, που μας εξευτελίζει.
Η Ελλάδα γίνεται δευτερεύουσα υπόθεση, όταν συλλογίζεται κανείς τον Ελληνισμό. Ό,τι από την Ελλάδα μ' εμποδίζει να σκεφτώ τον Ελληνισμό, ας καταστραφεί.
Αν ήταν δίκαιο να μεγαλώσει ο τόπος αυτός, δεν ήταν για να έχουμε περισσότερους βουλευτές, νομάρχες ή χωροφύλακες· ήταν για να μπορέσει ν' αναπτυχθεί σε μια γωνιά της γης ο Ελληνισμός — αυτή η ιδέα της ανθρώπινης αξιοσύνης και της ελευθερίας, όχι αυτή η αρχαιολογική ιδέα.
Δεν πιστεύω σ' αυτούς τους ανθρώπους που φλυαρούν, ή στους άλλους που δεν ξέρουν τι κάνουν· δεν εννοώ να βουλιάξω μέσα στην απερίγραπτη μιζέρια των χαρακτήρων — πιστεύω σε δυο-τρεις ιδέες που προχωρούν, και τώρα ακόμη, ύστερ' από χιλιάδες χρόνια, σ' αυτή τη γλώσσα.
Γι' αυτές τις δυο-τρεις ιδέες που πρέπει να ζήσουν εδώ, και μονάχα εδώ θα μπορούσαν να ζήσουν καθώς τις σκέπτομαι, υπομένω αυτή την αθλιότητα.
Μέρες Γ΄. 16 Απρίλη 1934-14 Δεκέμβρη 1944
[πηγή: Ο Σεφέρης για νέους αναγνώστες, φιλ. επιμ. Ευριπίδης Γαραντούδης, Τάκης Καγιαλής, ερευν. συνεργ. Σάκης Σερέφας, Ερρίκος Σοφράς, Ίκαρος, Αθήνα 2008, 142-143]

Οι MindthreaT στο RockGreece.gr

H πενταμελής metal μπάντα των MindthreaT από την Αθήνα, μας συστήνεται στο RockGreece.gr και μας παρουσιάζει τα σχέδια της, τις επιρροές της και τα όνειρά της που ξεπερνούν την ελληνική αγορά, σχολιάζοντας την σημερινή κατάσταση της ελληνικής rock σκηνής...

Από το 2011 μέχρι σήμερα, έχετε κυκλοφορήσει το CD "Amidst Your Bloodlines" και το EP “Where The Lights Are Dead”. Ποια είναι τα βασικά metal στοιχεία των MindthreaT που τους κάνουν να ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα group;Αρχικά να τονίσουμε ότι από τη μεριά μας δεν λέχθηκε ποτέ ότι ξεχωρίζουμε από τα υπόλοιπα group, αν και μας τιμάει πολύ αυτή η πρόταση ! Αυτό το οποίο κάνουμε σαν συγκρότημα είναι να είμαστε επικεντρωμένοι στο στόχο μας και επίμονα και υπομονετικά να αγωνιζόμαστε καθημερινά με σκοπό το όνομά μας να μεγαλώνει όλο και πιο πολύ.

Τι σχέση έχουν οι Linkin Park με τους Pink Floyd και τους MindthreaT;

Μπορεί να φαίνονται μακρινές αυτές οι επιρροές μας, αλλά είναι πραγματικότητα. Οι Pink Floyd είναι το συγκρότημα που τα ξεκίνησε όλα (χωρίς υπερβολές), κάποια μέλη μας μεγαλώσανε ακούγοντάς τη μουσική τους και κάποια άλλα απλά εμπνέονται από τις συνθέσεις τους, μα το σίγουρο είναι ένα, όλοι μέσα στη μπάντα εκτιμούν το μεγάλο μουσικό, και όχι μόνο, έργο που προσέφερε αυτό το τεράστιο σχήμα από τη Βρετανία. Οι Linkin Park τώρα, σε πιο σύγχρονο πλαίσιο, είναι το συγκρότημα που πραγματικά μας ενώνει, όλοι μεγαλώσαμε ακούγοντάς τους και η μουσική τους είναι χαραγμένη βαθιά μέσα μας επηρεάζοντας μας πολύπλευρα. Μπορεί να μην είναι ευδιάκριτη η επιρροή που μας ασκεί αυτή η μπάντα αλλά είναι σίγουρα πολύ σημαντική !Πρόσφατα σας απολαύσαμε στο Red Bull Bedroom Jam Show 2014. Πως προέκυψε η συγκεκριμένη συμμετοχή σας; Τι έχετε αποκομίσει από την μέχρι τώρα πορεία σας;

Το Red Bull Bedroom Jam είναι ένας διαγωνισμός που είχαμε υπ' όψιν μας από τον περασμένο χρόνο, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχανε προοπτικές για συγκροτήματα κοντά στον ήχο μας, κάτι το οποίο φέτος άλλαξε. Η απόφαση για να συμμετάσχουμε δεν ήταν δύσκολη διότι στην περίπτωση της πρόκρισης, όπως και έγινε, η διάκριση είναι μεγάλη και οι ευκαιρίες που δίνονται ακόμα μεγαλύτερες. Η πρώτη φάση του διαγωνισμού δεν ήταν εύκολη, καθώς υπήρχε μεγάλη ανάγκη για spam κάτι το οποίο όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι ευχάριστο για κανέναν. Υπήρξε πολύ άγχος, πολλή πίεση, κούραση και νεύρα, μα το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε όλους. Προς το παρόν τα πιο σημαντικά που έχουμε αποκομίσει από το διαγωνισμό είναι η εμπειρία του live recording-shooting, κάτι το οποίο δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε ξανά στο παρελθόν και φυσικά το σημαντικότερο, η ευκαιρία να αποδείξουμε τι αξίζουμε μπροστά σε κριτική επιτροπή. Είναι αδιαμφισβήτητα μια από τις πιο σημαντικές δοκιμασίες στην ιστορία του συγκροτήματος μας.

Καπνά και καπνεργάτες, μια ελληνική ιστορία...

Η ιστορία της Ελλάδας μέσα από την εξέλιξη της καλλιέργειας, της επεξεργασίας και της εμπορίας ενός αγροτικού προϊόντος που ταυτίστηκε με αυτήν, του καπνού, καταγράφεται βήμα-βήμα στην έκθεση Καπνός: 101 σημειώσεις για τα ανατολικά καπνά, που φιλοξενείται από χθες στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη.

Μέσα από 101 ταμπλό, που οριοθετούν τους ομόκεντρους κύκλους στους οποίους διαρθρώνεται η ιστορική αφήγηση, παρουσιάζεται αναλυτικά η ιστορία των ελληνικών καπνών, από το 1828, οπότε καταγράφονται και τα πρώτα στατιστικά στοιχεία, στα 1957, που αποτέλεσε την κορύφωση της παραγωγής τους, μέχρι τις μέρες μας που η καλλιέργεια βρίσκεται σε υποχώρηση...

O Παντελής Μπουκάλας σε μια σπάνια συνέντευξη

πηγή: lifo

Σε μια πολύ σπάνια συνέντευξή του, στην πολυετή παρουσία του, ο ποιητής, συγγραφέας, αρθρογράφος, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων μιλά για τη "γεωγραφία της προσωπικής του μικροοδύσσειας" 

Γεννήθηκα στο Λεσίνι του Μεσολογγίου, το '57.Τη Γ' Γυμνασίου την τελείωσα στην Πάτρα, μεσοσταθμό της οικογενειακής μετανάστευσης προς Αθήνα. Μάνα και τέσσερα παιδιά, εγώ το μεγαλύτερο. Βιαιοθάνατος ο πατέρας, έλειπε από το '62. Οι δυσκολίες, τυπικές της εποχής για κάθε Βλάχο. Η μνήμη σταύρωσε αυθόρμητα στις ευρωεκλογές τις Κωνσταντίνα Κούνεβα και Δήμητρα Μανώλη, καθαρίστριες όπως κι η μάνα κάποτε. Στην Πάτρα, ένα βράδυ, άρχισε ξαφνικά να βρέχει στίχους στο κεφάλι μου. Ό,τι ήξερα ως τότε, τα σχολικά αναγνώσματα, Σολωμός και Παλαμάς κυρίως, και δημοτικά ακούσματα, σε γλέντι ή πένθος.

Γαύρος είναι το ζώδιό μου, αλλά τα πρώτα μου στιχάκια ήταν αφιερωμένα στην ΑΕΚ –παραγγελιά του Ενωσίτη αδερφού– και στον Μεγαλέξανδρο, όπως τον φανταζόμουν βάσει του θρύλου που παρουσίαζαν σαν ιστορία τα βιβλία. Με τα χρόνια μαθαίνεις πως η «σχολική ιστορία» είναι τόσο συμβατική όσο και η «σχολική ορθογραφία». Μας φυτεύει από την αρχή την ιδέα πως είμαστε φυλή περιούσια, κι αυτό φταίει για πολλά. Μαθαίνεις ακόμα πως, τελικά, ο καθένας είναι η βιβλιογραφία του. Όσο διαβάζεις, αλλάζεις, αμφισβητείς, επανελέγχεις όσα «ξέρεις». «Γηράσκω αεί αναθεωρών» είπε ο Αναγνωστάκης.

Οι άνεργοι είναι ο αδύναμος κρίκος. Του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Οι άνεργοι είναι ο αδύναμος κρίκος. Οι άνεργοι μπορούν να γίνουν, αν οργανωθούν, ο πιο δυνατός κρίκος. Μόνο αν αναλάβουν την πρωτοβουλία των κινήσεων θ’ αλλάξουν οι προτεραιότητες αυτής της κοινωνίας, και μέσα απ’ αυτή την αλλαγή προτεραιοτήτων θα ξεπεραστεί και η κρίση [...] Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Χριστόφορος Κάσδαγλης αφηγείται στην Κρυσταλία Πατούλη τη δημιουργική πορεία της συγγραφής -από την ιδέα μέχρι το τυπογραφείο- του βιβλίου «Το Ημερολόγιο ενός ανέργου». Ενός βιβλίου "με πολλούς πατεράδες κι ακόμα περισσότερες μανάδες..."

Άνεργη 47 χρονών,
γροθιά στο στομάχι η λέξη και μόνο.
Βιογραφικά και αιτήσεις
δαγκωμένα στο στόμα.
Νατάσα Κ. 

Στο καφωδείο του Μπελαούρη μέχρι τις 3 το πρωί!

Αυτό το μήνα κάνουμε την υπέρβαση! Επιλέξαμε συνειδητά, σαν επιχείρηση του μήνα, έναεπαρχιακό σκυλάδικο της Καλαμάτας του 1935! Οι λόγοι: Δεν είναι κακό να ‘χουμε και μια εικόνα της διασκέδασης στην επαρχία εκείνης της εποχής. Όλο Αθήνα- Αθήνα, κάποιοι θα παραπονεθούν. Εξάλλου, πολλοί ετοιμάζονται για τις διακοπές τους και πρέπει να δώσουμε και σ’αυτούς μια εικόνα απ’τα παλιά. Έτσι ώστε να έχουν ένα μέτρο σύγκρισης του τώρα με το τότε.

Το κείμενο έχει γραφτεί από το δημοσιογράφο και σπουδαίο θεατρικό συγγραφέα Αλέκο Λιδωρίκη και το εντόπισα στην «Ακρόπολη» του 1935.

«Βράδυ της Υπαπαντής στο καφφωδείον του Μπελαούρη. Είνε η «Φέμινα» της Καλαμάτας και, σας παρακαλώ, όσοι γλεντζέδες, να… αποκαλυφθήτε. Ένας υπόγειος παράδεισος με τα όλα του. Μια σάλα ατελείωτη, πνιγμένη στους καπνούς και… μεθυσμένη απ’ τις μπύρες που πηγαινοέρχονται. Στο βάθρο της μια ορχήστρα του παληού καλού ή κακού καιρού, περιποιείται με θανάσιμον αγάπην όλες τις τελευταίες επιτυχίες του μουσικού χορευτικού ρεπερτορίου. Το κέντρον είνε ύπερπλήρες, ένεκα οι… ανύπαντροι προσκυνηταί, που καταστάλαξαν εκεί μετά την λιτανεία και τα σταυροκοπήματα. Και η πεταλούδες των φτηνών ερώτων έχουν μεγάλη ζήτησι. Πράγματα ντόπια όλες. Εκτός μιάς και μόνης, που ισχυριζεται ότι είνε Ουγγαρίς, που έχει πλούσια ξανθά-οξυζενέ μαλλιά και που έχει και πέρασι, ως φρούτο ξενικό.

Η Ενάτη των λαών και των μηνυμάτων

 Λουκάκος Κυριάκος

Είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσει ο μέσος φιλόμουσος πώς ένας τόσο δυστυχής και δυσάρεστος άνθρωπος (προ πάντων ως ενοικιαστής!), όπως ο Ludwig van Beethoven (1770 - 1827), κατέστη δυνατόν να ενσαρκώσει τόσο εμβληματικά το μήνυμα της ελευθερίας και της συναδέλφωσης λαών και ανθρώπων, παρέχοντας κορωνίδες στον ευρωπαϊκό φιλοσοφικό και λογοτεχνικό ιδεαλισμό του πρώιμου 19ου αιώνα. Έργα, όπως η όπερά του «Φιντέλιο» (1814), η σκηνική μουσική για τον «Έγκμοντ» (1810) και, κατ' εξοχήν, η εσχάτη 9η συμφωνία του (σε ρε ελάσσονα, έργ. 125, 1824), παρά την ιλιγγιώδη μουσική τους ποιότητα -ή ίσως ακριβώς λόγω αυτής- συνεγείρουν και αδελφώνουν, χωρίς οποιαδήποτε εγκεφαλική διεργασία, ανθρώπους από απώτατες μεταξύ τους γεωγραφικές συντεταγμένες. Συνθέτης μουσικής του ύψους απαιτήσεων εκ μέρους του ακροατή των ύστερων κουαρτέτων εγχόρδων, ο Μπετόβεν, δέσμιος ο ίδιος ενός σώματος που τον πρόδιδε συνεχώς, εν τέλει και στο πλέον ευαίσθητο και απαραίτητο όργανο της κλίσης του, κατόρθωσε να εκπέμψει με ανυπέρβλητους έως σήμερα όρους αναγνωρισιμότητας μια μουσική έκφραση υψηλών ιδεωδών χωρίς εμπόδια προς τις καρδιές των συνανθρώπων, στις οποίες τόσο ανεπιτήδευτα στόχευσε με την προμετωπίδα της «Μίσσα Σολέμνις» και την απόρριψη των οποίων τόσο σπαρακτικά επικαλέσθηκε στη «διαθήκη του Heiligenstadt». 

Εγκαινιάστηκε ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου του Αριστοτέλη

Άνοιξε ο πολυαναμενόμενος αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου του Αριστοτέλη, ο οποίος θα λειτουργεί καθημερινά 08:00 με 20:00, ενώ προβλέπεται να είναι ανοιχτός και το Σαββατοκύριακο, με είσοδο είτε από την οδό Ρηγίλλης είτε από το Βυζαντινό-Χριστιανικό Μουσείο επί της Βασ. Σοφίας.

Ένας νέος αρχαιολογικός χώρος -από τους πιο σημαντικούς- προστίθεται στην Αθήνα, αποδίδοντας στους κατοίκους της περίπου 11 νέα στρέμματα αδόμητης γης. 
Ενημερωτικές πινακίδες πληροφορούν για τη λειτουργία του χώρου, όπου το 335 π.Χ. ιδρύθηκε η Περιπατητική Σχολή του Αριστοτέλη, σε μια κατάφυτη εκτός των τειχών της πόλης περιοχή, μεταξύ των ποταμών Ηριδανού και Ιλισού, που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα το «ταξίδι» τους κάτω από την πυκνοδομημένη πόλη. 

Στην περιοχή βρίσκονταν επίσης δύο ναοί, του Ηρακλή Παγκράτους και το ιερό του Λυκείου Απόλλωνος, από το οποίο ονομάστηκε και η Σχολή.

Σκιτσάροντας την παρακμή στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου

Δύο Ευρωπαίους καλλιτέχνες του Μεσοπολέμου, δύο δημιουργούς που αποτύπωσαν στο έργο τους με χαρακτηριστική διεισδυτικότητα και οξύτητα την ατμόσφαιρα των κοινωνιών τους που, βγαίνοντας από το ανθρωποσφαγείο του Μεγάλου Πολέμου, ετοιμάζονταν να βυθιστούν στον μεγάλο τρόμο της ανόδου του ναζισμού, στη Γερμανία, και της κυριαρχίας του σταλινικού καθεστώτος στην επαναστατική Ρωσία...

Άνθρωποι σε σύγχυση και απόγνωση είναι οι πρωταγωνιστές των έργων του Σοβιετικού Σολομών Νικρίτιν (Τσέρνιγκοφ Ουκρανίας, 1898 - Μόσχα, 1965), από τη μια, και του Γερμανού George Grosz (Βερολίνο, 1893-1959), από την άλλη, που φιλοξενούνται σε μια κοινή έκθεση στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στη Μονή Λαζαριστών της Θεσσαλονίκης.

Ντιέγκο Βελάθκεθ: «Ο ζωγράφος των ζωγράφων»

Ο διάσημος Ισπανός ζωγράφος που σημάδεψε τη ζωγραφική της περιόδου Μπαρόκ. Ο καλλιτέχνης έγινε γνωστός μέσα από τις προσωπογραφίες που δημιούργησε το χρονικό διάστημα που έμενε στην αυλή του βασιλιά Φίλιππου Δ’ ενώ σήμερα το διασημότερο έργο του είναι μάλλον το Las Meninas (απ' όπου και η λεπτομέρεια - αυτοπορτρέτο).Η Ιστορία της Τέχνης του 17ου αι., δε θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί αν δεν συμπεριλαμβανόταν ο Ντιέγο Βελάθκεθ μέσα στις σελίδες της...Ο Ντιέγο Ροντρίγκεθ ντε Σίλβα Βελάθκεθ, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στη Σεβίλλη στις 5 Ιουνίου του 1599, γόνος οικογένειας που ανήκε στην κατώτερη αριστοκρατία. Ο πατέρας του, Χουάν Ροντρίγκεθ ντε Σίλβα, ήταν ευγενούς πορτογαλικής καταγωγής και δικηγόρος στο επάγγελμα, ενώ η μητέρα του, Χερόνιμα Βελάσκεθ, ήταν μέλος της αριστοκρατίας της Σεβίλλης η κλίση του στη ζωγραφική φάνηκε από μικρή ηλικία.

ΔΩΡΕΑΝ: 22 ταινίες του Hitchcock online

Η πλατφόρμα openculture συγκέντρωσε 22 ταινίες του Alfred Hitchcock, τις οποίες μπορείτε να παρακολουθήσετε εντελώς δωρεάν στον υπολογιστή σας.

Βρείτε όλες τις ταινίες εδώ

Rebeldiaz: Interview at ERT channel in Greece

Last year, the state-sponsored Greek media channel ERT laid off its workers and attempted to shut down the station. The workers protested, occupying the television/radio station and continuing to transmit while restructuring into a worker-ran national media outlet, ERTOpen. We took some time to build with the workers and share our struggle. Interview linked here.

Ψάχνουν για δεύτερο μηχανισμό Αντικυθήρων

Το 80 π.Χ ένα ρωμαϊκό καράβι βυθίζεται ανοιχτά των Αντικυθήρων. Το 1900 Σύμιοι σφουγγαράδες εντοπίζουν το ναυάγιο σε βάθος 45-60 μέτρων. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και ένα παράξενο αντικείμενο το οποίο η μελέτη του οποίου απέδειξε ότι ήταν ένα πολύπλοκο όργανο και σύμφωνα με τους ειδικούς ο αρχαιότερος υπολογιστής που γνωρίζουμε. Το όργανο αυτό έγινε γνωστό ως «ο μηχανισμός των Αντικυθήρων». Εχουν γίνει δεκάδες μελέτες για τον μηχανισμό αυτό και έχουν γραφτεί χιλιάδες άρθρα για την ύπαρξη και λειτουργία του.

Στις ΗΠΑ γίνονται αυτό το διάστημα δοκιμές σε μια προηγμένη στολή κατάδυσης με την οποία θαλάσσιοι αρχαιολόγοι σκοπεύουν τον προσεχή Σεπτέμβριο να βουτήξουν στο ναυάγιο με στόχο να εντοπίσουν ένα δεύτερο μηχανισμό που πιθανώς να υπήρχε στο καράβι.

Δείτε σχετικά: Η αποκωδικοποίηση του Μηχανισμού των Αντικυθήρων

«Κόλαση επί γης»: Λογοκριμένες φωτογραφίες από το Ναγκασάκι 59 χρόνια μετά

«Χαμένες» φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μόλις μια ημέρα μετά το βομβαρδισμό του Ναγκασάκι έρχονται στο φως καθώς θα πωληθούν σε δημοπρασία στη Νέα Υόρκη αυτή την εβδομάδα. Οι 24 φωτογραφίες ανακαλύφθηκαν πρόσφατα. Οι φωτογραφίες του Yamahata θεωρούνται η πιο ολοκληρωμένη καταγραφή από την επόμενη ημέρα της έκρηξης. Κατασχέθηκαν όμως μετά την άφιξη των αμερικανικών δυνάμεων και λογοκρίθηκαν. Ωστόσο, ο Yamahta κατάφερε να κρύψει και να σώσει τα αρνητικά.Ο Yosuke Yamahata, Ιάπωνας στρατιωτικός φωτογράφος βρισκόταν σε αποστολή κοντά στο Ναγκασάκι όταν, στις 9 Αυγούστου του 1945. Όταν άκουσε την είδηση πήρε το τρένο για την πόλη μαζί με τον συγγραφέα Jun Higashi και τον ζωγράφο Eiji Yamada. Έφτασαν εκεί το πρωί της επόμενης ημέρας.


Ο Yosuke Yamahata έχοντας λάβει την εντολή να τεκμηριώσει την καταστροφή για στρατιωτικούς λόγους προπαγάνδας, εργάστηκε από το πρωί έως το βράδυ και τράβηξε περίπου 119 φωτογραφίες σε δυο διαφορετικές κάμερες.

Εν αγνοία του Yamahata η μία από τις δυο κάμερες είχε ελαττωματικό κλείστρο. Στις φωτογραφίες που πρόκειται να δημοπρατηθούν θα συμπεριληφθούν και δώδεκα που λήφθηκαν κατευθείαν από τα πρωτότυπα αρνητικά αυτής της ελαττωματικής κάμερας. Γράφοντας αρκετά χρόνια αργότερα σχετικά με το τι είχε βιώσει εκείνη την ημέρα, ο Yamahata περιγράφει το βομβαρδισμένο Ναγκασάκι ως «κόλαση επί της γης».

«Οι εικόνες διέφεραν από τις αντίστοιχες άλλων βομβαρδισμών. Η έκρηξη είχε διαλύσει όλη την πόλη και οι πυρκαγιές είχαν εξαπλωθεί παντού. Έκαναν τα πάντα στάχτη μέσα σε μια μόνο στιγμή. Οι ομάδες αρωγής δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα από το να περιμένουν. Μόνο η τύχη θα μπορούσε να βοηθήσει κάποιον να επιβιώσει».

«Ακόμα και αν οι ιατρικές και πυροσβεστικές ομάδες από τις γύρω περιοχές ήταν σε θέση να κινηθούν άμεσα προς το Ναγκασάκι οι δρόμοι ήταν αποκλεισμένοι με μπάζα και απανθρακωμένα ξύλα. Επιπλέον κανείς δεν μπορούσε να βρει τις παροχές του νερού ώστε να καταπολεμηθούν οι πυρκαγιές. Οι τηλεφωνικές και τηλεγραφικές υπηρεσίες ανεστάλησαν πλήρως. Κανείς δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο για βοήθεια. Ήταν πραγματικά μια κόλαση στη γη. Όσοι επέζησαν, μόλις και μετά βίας, είχαν καμένα μάτια και καμένο δέρμα και περιπλανιόντουσαν μάταια περιμένοντας ανακούφιση. Ούτε ένα σύννεφο δεν βρέθηκε να μπλοκάρει τις ακτίνες του ήλιου που έλαμπε ανελέητα πάνω από το Ναγκασάκι τη δεύτερη ημέρα της έκρηξης».Οι φωτογραφίες του Yamahata βρέθηκαν σε ένα άλμπουμ φωτογραφιών που κατασχέθηκε από Αμερικανό στρατιώτη από έναν πολίτη στην Οσάκα στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το φωτογραφικό άλμπουμ αναμένεται να πουληθεί περίπου 2.000 λίρες.

Το σεξ και οι πρωτεργάτες του 1821

Της Λένας Παπαδημητρίου

Οι ανθρώπινες στιγμές και η ερωτική ζωή των πρωτεργατών της εθνικής παλιγγενεσίας θάφτηκαν κάτω από τις προτομές τους. Το ΒΗmagazino εξετάζει ένα ευαίσθητο ζήτημα

Εν έτει 1745, πολύ προτού εμφανιστούν στον Τύπο οι πρώτες στήλες σεξουαλικών νουθετήσεων, ο πατέρας του αμερικανικού έθνους Βενιαμίν Φραγκλίνος έγραψε ένα άρθρο με ολόδικές του «Συμβουλές για την επιλογή ερωμένης». Η παραίνεση προς τους απανταχού εργένηδες ήταν η εξής μία: Προτιμήστε τις μεγαλύτερες γυναίκες. «Μαζί τους δεν υπάρχει ο κίνδυνος της τεκνοποίησης», ενώ «εμφανίζονται ιδιαίτερα ευγνώμονες όταν ένας νεαρός άνδρας τούς δείξει ερωτικό ενδιαφέρον». Αυτές και άλλες «πικάντικες» λεπτομέρειες σχετικά με τη σεξουαλική φιλοσοφία και (και τις πρακτικές) των εθνοπατέρων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής συγκέντρωσε εσχάτως ο αμερικανός ιστορικός Τόμας Α. Φόστερ στο βιβλίο του «Sex and the Founding Fathers: The American Quest for a Relatable Past»: oι φημολογούμενες ομοφυλοφιλικές σχέσεις του Τζορτζ Ουάσιγκτον, η δημόσια συγγνώμη που ζήτησε ο πρώτος αμερικανός  υπουργός των Οικονομικών, Αλεξάντερ Χάμιλτον, για την εξωσυζυγική σχέση του (δύο αιώνες πριν από τον Μπιλ Κλίντον), ο έρωτας του Τόμας Τζέφερσον για τη μιγάδα σκλάβα του, Σάλι Χέμινγκς κ.ο.κ. Ο συγγραφέας έχει πλήρη γνώση του ειδικού ενδιαφέροντος του βιβλίου του, καθότι, όπως εξηγεί, «το σεξ πάντα διαδραμάτιζε έναν καθοριστικό, αν και υποτιμημένο, ρόλο στην προσπάθεια των Αμερικανών να έρθουν πιο κοντά στους πατέρες του έθνους. Είναι ο τρόπος να τους καταστήσουμε, αν όχι λιγότερο ηρωικούς, περισσότερο ανθρώπινους».

Μουσική και θέατρο στη «Σκιά των βράχων» μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου

Καταξιωμένοι αλλά και ανερχόμενοι καλλιτέχνες δίνουν ραντεβού «Στη σκιά των Βράχων» για να μας «ταξιδέψουν» μέσα από αγαπημένα, αλλά και νέα τραγούδια του διεθνούς ρεπερτορίου, καθώς και μέσα από την αρχαία ελληνική γραμματεία, αλλά και σύγχρονα θεατρικά κείμενα.

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ «Στη σκιά των βράχων»

Γνωστά ονόματα και φέτος στον Κήπο του Μεγάρου

Aναγνωρισμένοι και αγαπημένοι καλλιτέχνες, αλλά και νέοι τραγουδοποιοί που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη μουσική σκηνή, πλαισιώνουν τις 20 συναυλίες, που θα πραγματοποιηθούν το φετινό καλοκαίρι, στον Κήπο του Μεγάρου και φιλοδοξούν να ταξιδέψουν το κοινό σε τόπους μουσικούς: μπλουζ, τζαζ, σουίνγκ, βαλς, ροκ, κλασική, άμπιεντ, έντεχνο, ρεμπέτικο, μπαλάντες, μικρασιάτικα.
Ο κύκλος εκδηλώσεων ξεκινά με τον Νίκο Πορτοκάλογλου, ο οποίος ανοίγει πανιά για «Λιμάνια ξένα», από το παρελθόν και το παρόν της ελληνικής τραγουδοποιίας (6/6). Τον συνοδεύουν oι «Φτερωτές Κιθάρες» στα νέα και στα δικά του γνωστά κι αγαπημένα τραγούδια.
«Πρέσβειρες» της Ελλάδας των ποιητών και του λόγου, η Αγγελική Ιωαννάτου και η Κατερίνα Φωτεινάκη παίρνουν τη σκυτάλη και ενώνουν με τη φωνή και τις κιθάρες τους την ποίηση και τη μουσική του Ελύτη, του Θεοδωράκη και άλλων μεγάλων δημιουργών (Kι αν το δέντρο καίγεται, 16/6), ενώ ένας άλλος Έλληνας της Διασποράς, ο 22χρονος συνθέτης, τραγουδοποιός και ερμηνευτής Theodore (Θοδωρής Πολυχρονόπουλος) θα ξεναγήσει το κοινό σ' έναν μουσικό-οπτικό κόσμο, με στοιχεία ambient, ροκ και ποπ, αναμιγνύοντας φυσικούς και ηλεκτρονικούς ήχους (It is but it's not, 17/6).

Φραντς Κάφκα: Δεν είμαι τίποτε άλλο παρά λογοτεχνία

Σαν σήμερα 3 Ιουνίου 1924 ο Franz Kafka, ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του 20ου αιώνα, αφηνει την τελευταία του πνοή. γεννήθηκε στην Πράγα το 1883, μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Αυστροουγγαρίας και πρωτεύουσα της Βοημίας. Παρότι ο Κάφκα θεωρείται ένας συγγραφέας με τεράστια επιρροή, ιδιαίτερα τον 20ό αιώνα, κατά τη διάρκεια της ζωής του το έργο του δεν είχε αναγνωριστεί.
Σήμερα, τα λόγια του συγγραφέα έχουν χαρακτηριστεί ως σύμβολο του αυξανόμενου άγχους του σύγχρονου ανθρώπου και της αποξένωσης σε έναν ακατάληπτο, εχθρικό και αδιάφορο κόσμο. Γόνος μιας μεσοαστικής οικογένειας Εβραίων, μεγάλωσε στη σκιά του επιβλητικού και αυταρχικού πατέρα του. Το συναίσθημα της ανικανότητας, ακόμη και στις πιο επαναστατικές του στιγμές, κατείχε ξεχωριστή θέση στα έργα του. Ως καλός μαθητής στο αναγνωρισμένου κύρους γερμανικό σχολείο όπου φοίτησε, κατάφερε το 1906 να πάρει το πτυχίο του στη Νομική. Το τελευταίο του εξασφάλισε μια άνετη ζωή που του άφηνε ελεύθερο χρόνο για συγγραφή, την οποία αποκαλούσε ως την ουσία – ευλογία και κατάρα παράλληλα – της ύπαρξής του.

Μαρκήσιος ντε Σαντ: Είμαι ένας ακόλαστος αλλά όχι εγκληματίας

Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ υπήρξε φιλόσοφος και συγγραφέας. Εξαιτίας της προκλητικής γραφής και των ιδεών του, πέρασε είκοσι εννέα χρόνια έγκλειστος σε άσυλα και σωφρονιστικά ιδρύματα. Το έργο του προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί αντιμαχόμενες κριτικές ενώ κατέστη πόλος έμπνευσης για άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες διαχρονικά.

Γεννημένος στις 2 Ιουνίου του 1740 στο Παρίσι από αριστοκρατική οικογένεια, ο Δονάτος Αλφόνσος Φραγκίσκος Μαρκήσιος του Σαντ από μικρός ήρθε σε επαφή με το θέατρο και τη δραματική τέχνη, που τον γοήτευσαν και έκτοτε αποτέλεσαν τις αγαπημένες του ασχολήσεις.
Τη βιογραφία του συνθέτουν ένας γάμος το 1763 με τη Ρενέ-Πελαζί ντε Μοντρέιγ, γόνο μιας οικογένειας της ανώτερης αστικής τάξης, ερωμένες, όργια με πόρνες τις οποίες αρεσκόταν να κακοποιεί, καταδίκη σε θάνατο για σοδομισμό και απόπειρα δηλητηριασμού, δραπέτευση στην Ιταλία, νέα σύλληψη, νέα απόδραση στο σπίτι της γυναίκας του στην Προβηγκία, απανωτά σκάνδαλα και δίκες, καθώς και αδιάκοπες φυλακίσεις από τα 23 του χρόνια ως το θάνατό του, το 1814.

Η αναίμακτη επανάσταση που άλλαξε τον κόσμο

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΕΠΙΝΟΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΗΓΗΘΕΙ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ 2005 ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΕΜΠΛΟΥΤΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ, ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΗ ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΩΜΕΝΟΥ ΧΑΡΤΙΟΥ

 Το Μουσείο είναι αφιερωμένο σε κάθε βήμα της ανθρώπινης προσπάθειας να αναπαράξει και να διαφυλάξει γραπτά κείμενα, εικόνες, φωτογραφίες, να δημιουργήσει αρχειακό υλικό με τη γνώση και τη σοφία του παρελθόντος και αποκαλύπτει πώς σταδιακά το ταπεινό ξύλινο πιεστήριο του Γουτεμβέργιου μετεξελίχθηκε, για να φτάσουν σήμερα οι «απόγονοί» του να τυπώνουν ό,τι μπορεί να φανταστεί το ανθρώπινο μυαλό

Γιάννης Δάλλας: O Ποιητής και η Πόλις

του Γιώργου Μπλάνα

Ιδού λοιπόν και ο δεύτερος τόμος των μέχρι σήμερα δημοσιευμένων ποιημάτων και όχι του συνολικού ποιητικού έργου του Γιάννη Δάλλα, το οποίο φαίνεται να αναπτύσσεται συνεχώς με τη δριμύτητα του λόγου, που δεν εννοεί να παραδώσει την πόλιν στα νύχια της ύπουλης πολιτικής ορθότητας.
Άλλα είκοσι πέντε χρόνια ποιητικής δράσης, η οποία -στην προκειμένη περίπτωση- παρενέβη ριζοσπαστικά σε καίρια ζητήματα του ποιητικού, πολιτικού, πνευματικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος της εποχής μας, με έντονο εκείνο το εθνικό στοιχείο, για το οποίο διαπρεπείς μελετητές του νέου ελληνισμού κατηγόρησαν συχνά τους Έλληνες ποιητές: επιμένοντας -με τη νοοτροπία του πνευματικού αποικιοκράτη- πως η ελληνική ποίηση δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει το οραματικό εύρος, που χρειάζεται τάχα για να μεταφέρει παγκόσμια μηνύματα. Άλλωστε οι ίδιοι, επαναπαυμένοι στον πολιτικά αποστειρωμένο ακαδημαϊσμό τους, διανοούμενοι επιμένουν πως οι Έλληνες -όπως συχνά γράφεται στις σελίδες των συγχρόνων Ιστοριών της Ευρώπης- δεν κατόρθωσαν να αναπτύξουν κάποιο αξιόλογο ιστορικό επιχείρημα και επιμένουν σ' αυτή την ανοησία μετά από δύο τουλάχιστον φορές που οι Έλληνες καθόρισαν τις εξελίξεις στον νεότερο κόσμο, ευρισκόμενοι μπροστά σε μια τρίτη ευκαιρία, με το αγκάθι που έβαλαν εντελώς απροσδόκητα κάτω από την ευτραφή "έδρα" του νεοφιλελευθερισμού. Αυτοί λοιπόν καλά θα έκαναν να διαβάσουν τον Δάλλα μεταξύ άλλων.

«Τώρα Γκοντάρ» στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Ζαν-Λυκ Γκοντάρ διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδος από τις 5 έως τις 18 Ιουνίου. Το αφιέρωμμα διοργανώνεται σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, με την υποστήριξη της πρεσβείας της Ελβετίας.

Θα προβληθούν 52 ταινίες του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ -32 μεγάλου μήκους, 5 μεσαίου μήκους, 13 μικρού μήκους και το συνολικό Histoire (s) du cinema- που καλύπτουν όλο το φάσμα από την φιλμογραφία του Γκοντάρ. Ανάμεσά τους και η πιο πρόσφατη ταινία του μεγάλου δημιουργού, Αντίο στη Γλώσσα που προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.

Ο μαρξισμός δεν είναι. Γίνεται

ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΥΤΥΧΗΣ ΜΠΙΤΣΑΚΗΣ, Τι είναι φιλοσοφία, εκδόσεις ΚΨΜ, σελ. 96Το πρόσφατα επανεκδοθέν βιβλίο του Ευτύχη Μπιτσάκη, «Τι είναι φιλοσοφία», όπου βρίσκουμε σε συμπυκνωμένη μορφή τις επεξεργασίες όλων των έργων του, θέτει ένα ερώτημα που δεν είναι ακριβώς εισαγωγικό στη φιλοσοφία, ούτε εξωτερικό σε αυτήν, αλλά είναι εν τέλει το ίδιο ένα φιλοσοφικό ερώτημα. Και το πραγματεύεται –πώς αλλιώς για όποιον γνωρίζει στοιχειωδώς το έργο του;- χωρίς να υποκρίνεται θεωρητική «αντικειμενικότητα», εφόσον δηλωμένη φιλοσοφική αφετηρία του είναι ο «διαλεκτικός υλισμός».

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

 του Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου

Ο Φραντς είχε μια αδερφή, την Ότλα. Η Ότλα ζούσε μακριά από την πόλη. Ο Φραντς έμεινε μαζί της για οκτώ μήνες κι εκεί έγραψε τους αφορισμούς του. Ένα πρωί, τη διέκοψε από τη δουλειά που έκανε και της ζήτησε να βγουν έξω. Στον ουρανό τα σύννεφα είχαν μαζευτεί και ήδη μύριζε βροχή. Ο Φραντς προχώρησε ως τη ρίζα ενός δέντρου, έπειτα έσκυψε παραμερίζοντας τα χόρτα και έδειξε στην Ότλα ένα κρυμμένο σαλιγκάρι. Η Ότλα γούρλωσε τα μάτια της και γέλασε. Ο Φραντς έπιασε το σαλιγκάρι με το χέρι του και το σώμα του σαλιγκαριού χάθηκε μέσα στο καβούκι του. Η Ότλα είπε στον Φραντς: «Φραντς, μην τρομάζεις τα σαλιγκάρια», και του έδωσε ένα φιλί στο αξύριστο μάγουλό του. Ο Φραντς κρατούσε το καβούκι στο ύψος της μύτης του κι αφού έφυγε η αδερφή του, το άφησε στο έδαφος. Ωστόσο, επιστρέφοντας σπίτι, άλλαξε γνώμη και γύρισε πίσω για να ξαναδεί το σαλιγκάρι. Το σαλιγκάρι είχε ξεθαρρέψει και κυλούσε αργά πάνω στο χώμα, αλλά μόλις είδε τη σκιά του Φραντς, βυθίστηκε πάλι στο σπιτάκι του. «Πρέπει να είναι σκοτεινό και υγρό σαν πηγάδι», σκέφτηκε ο Φραντς. Πήρε το σαλιγκάρι, το έχωσε στην τσέπη του και μπήκε στο σπίτι.