Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του '80, μικρός και άσχετος, είχα βρεθεί με συγγενείς σε έναν χορό στο «Χάραμα», στην Καισαριανή. Ως εμπειρία ήταν τραυματική, για την ακρίβεια ολόκληρη η βραδιά για τα παιδικά μου μάτια και αυτιά ήταν κάτι σαν εφιάλτης. Για χρόνια η μόνη εικόνα που είχα μέσα στο κεφάλι μου ήταν ενός ξεμωραμένου γέρου στα όρια της κατάρρευσης που πάσχιζε να τραγουδήσει. Αυτός ο άνθρωπος, που τότε, ως αθώος και ανίδεος, είχα θεωρήσει αποκρουστικό, ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης.
http://www.lifo.gr/mag/features/2050
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου