"Τα Άνθη του κακού" (Σαρλ Μποντλέρ, 1857)

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ
μουσική, Λεό Φερέ, 1957

Τα κρεβάτια μας θα ευωδιάζουν αρώματα λεπτά
και θα’χουμε ντιβάνια σα μνήματα βαθιά
πάνω στα ράφια θα’ναι παράξενα λουλούδια
που ανθίσανε για χάρη μας σε ουρανούς εξωτικούς.

Μέχρι το τέλος δίνοντας όλη τη ζεστασιά τους
οι δυο καρδιές μας θα γενούν δύο τρανές λαμπάδες
που η διπλή η λάμψη τους θα διπλοκαθρεφτίζεται
στα δύο πνεύματά μας που'ναι καθρέφτες αδερφοί.

Κάποια βραδιά ολογάλανη, ρόδινη, μυστική
θε ν’ανταλλάξουμε μιαν αστραπή μοναδική,
ωσάν λυγμό μακρόσυρτο που φέρνει ο χωρισμός

κι αργότερα ένας Άγγελος θα’ρθει να ζωντανέψει,
- τις πόρτες μισανοίγοντας, πιστός και χαρωπός-
τους δυο καθρέφτες τους θαμπούς και τις σβησμένες φλόγες.